Poezja

zza szklanej ściany

zza szklanej ściany
święta twarz
ogarnia myślą wieczność
prawdziwa władczą legendą
daje ludziom wiarę
jednym w dłoń miecz wkłada
drugich obdarza żebraczą niedolą
z jednaką pasją buduje
świątynie i stosy
potępia i wynosi
ponad wszelkie prawa
łączy ślepą miłością
dzieli nienawiścią
bez granic
bez dna
za szklaną ścianą jasna twarz
sen mara widzenie
ułomnej ludzkości

Wróć do spisu tytułów