Poezja

Pusto się zrobiło

Pusto się jakoś zrobiło bez ciebie
A przecież tylko na moment
Zamknęło się niebo
Zaszumiały przygnębione myśli
Dreszcz przeszył wspomnienie
O ciepłych słowach
Płynących od ciebie jak deszcz
Lubiłem je, bo zmywały codzienne troski
O przyszłość, o dom, o los
Próbowałem wykrzyczeć serce
Zanim szarość stępiła mój głos
Ale nie zdążyłem, a teraz
Jestem głuchy, milczący, ponury
Nie wiem co to współczucie
Zapomniałem dźwięk śmiechu
Straciłem wiarę w życie
W ciebie, w nas
Ale wiem, że wrócisz
Jak Feniks z popiołów
Wstanie nowy dzień
I wypełni się szczęściem
Zapisanym nam przecież w księdze
Wiecznych wróżb, klątw
Snów i przeznaczenia
Tylko wierzyć trzeba ...
Tylko wierzyć trzeba ...

Wróć do spisu tytułów