Poezja

miała czarne kręcone włosy

miała czarne kręcone włosy
i mahoniową skórę
pozłacaną słońcem
leżała bez ruchu
na rozgrzanych
płytach chodnikowych
w ciszy otaczającej
jej drobne ciało
grały skrzydła
sanitariuszy
krzątających się wzdłuż
cienkiej strużki
gęstniejącej szybko
krwi
to kula
wysłana nienawiścią
zgasiła uśmiech
zastygły błąkał się jeszcze
w kącikach ust
pod wyschniętymi łzami
źrenice stężone zdumieniem
krzyczały ...
bez odpowiedzi

miała szesnaście lat
i mahoniową skórę
pozłacaną słońcem

Wróć do spisu tytułów