Poezja

Mały żołnierzyk

Ładuje strzelbę z drewna kulą
Podciąga szelki, marszczy brew
Idzie na wojnę do salonu
Idzie przelewać dziecinną krew

Najokrutniejszą wiedzie z wojen
Szybko przekracza piekła próg
Strzela, zabija, torturuje
Litości w nim nie zazna wróg

Wtem sam dostaje kulą w serce
Chwieje się, pada, broczy krwią
Choć wyobraźnią uzbrojony
Musi się poddać n a s z y m snom

Wróć do spisu tytułów