Poezja

graj grajku graj

musisz już odejść
to miejsce zwiera podwoje
a przyszłość czeka za progiem
nieznana?

tu ziemia okazała się wrogiem

musisz stąd odejść

musisz pokonać strach przed zmianą
przyszłością jeszcze nienazwaną
musisz pokazać zniewolonym
jak błyszczy diament wyzwolony

nie wolno poddać się łzom
te zgliszcza to nie twój dom

przed tobą nowa era
szeroko drzwi otwiera
nie czekaj już na żaden cud
bo prócz rzucanych pod nogi kłód
nie znajdziesz tu ani
nowego wyzwania
ani tym bardziej
względów czy uznania

idź więc i wygraj ludziom swój żal
zmruszałe mosty za sobą spal
i nie oglądaj się za siebie
miejsce na tarczy nie dla ciebie
co najlepszego w sobie masz
daj
i graj grajku
graj nam
graj

Wróć do spisu tytułów